Książka towarzyszy wystawie w Muzeum Sztuki Nowoczesnej, prezentując twórczość polsko-żydowskiego modernisty Henryka Strenga, znanego również jako Marek Włodarski (1898–1960). Artysta, ocalały z Holokaustu, tworzył na pograniczu modernizmu i nieortodoksyjnego socrealizmu, czerpiąc głęboką inspirację z kultury polsko-żydowskiej. Doświadczywszy dwóch totalitaryzmów – nazizmu i stalinizmu, pozostał wierny swojej tożsamości z czasów Zagłady, a jego twórczość łączy wrażliwość modernistyczną z pamięcią o traumie, subtelnie komentując mechanizmy władzy i przemocy.

Autor książki czerpie z postawy Strenga/Włodarskiego nowatorskie podejście do historii sztuki, traktując dzieło nie tylko jako obiekt estetyczny, lecz także jako świadectwo historii, osobistą opowieść i nośnik pamięci kulturowej. Książka porusza pytania o granice między sztuką a historią, pamięcią a kreacją, ukazując artystę jako mediatora między przeszłością a współczesnością.