Książka pokazuje, jak Hegel, Marks i Adorno rozumieli podmiotowość i rolę człowieka w historii. Hegel podkreśla twórczą rolę człowieka w kształtowaniu historii, Marks zastanawia się, jak człowiek może działać w skomplikowanych procesach społeczno-ekonomicznych, a Adorno wprowadza koncepcję „nie-rezygnacji” wobec trudnych wydarzeń XX wieku. Autor omawia też różne modele myślenia o historii i odwołuje się do innych ważnych filozofów, takich jak Lukács, Kojeve i Althusser, dzięki czemu książka daje szeroki obraz filozoficznych dyskusji o podmiocie.