Papcio Chmiel, legenda polskiego komiksu i twórca kultowych przygód Tytusa, Romka i A’Tomka – w tej książce ukazany jest z zupełnie innej, prywatnej perspektywy. To szczera i poruszająca opowieść o ojcu widzianym oczami jego dzieci – Monique i Artura, dzięki którym poznajemy nie tylko autora przygód Tytusa, Romka i A’Tomka, lecz przede wszystkim człowieka: pełnego wyobraźni, nieoczywistego, czasem nieobecnego, a jednocześnie inspirującego i uczącego odwagi bycia sobą. Potrafił zamieniać codzienność w przygodę, dom stawał się przestrzenią twórczej zabawy, rozmów o historii i przyrodzie oraz lekcji samodzielności, jednak intensywna praca twórcza sprawiała, że bywał pochłonięty własnym światem: zamknięty w pracowni, nieobecny na wywiadówkach, niedostępny w chwilach młodzieńczych zwierzeń. Monique wybrała drogę artystyczną, Artur – inżynierską, a ich życiowe decyzje w pewnym sensie odzwierciedlają złożoność osobowości ojca; wspominają go z czułością, ale i szczerością, nie unikając trudniejszych tematów i pokazując człowieka z krwi i kości. To wielowymiarowa opowieść o rodzinie, dorastaniu i twórczości, o wspólnej wędrówce przez dziesięciolecia oraz o wdzięczności i dumie, które pozostały mimo upływu lat – książka pozwala spotkać Papcia Chmiela w domowym wydaniu, w kapciach i na kanapie, bliżej niż kiedykolwiek wcześniej.