Książka poświęcona jest próbie odtworzenia warsztatu malarskiego Nicolaesa van Geldera oraz wykonaniu wiernej kopii jego obrazu „Martwa natura z homarem” ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, koncentrując się na procesie kopiowania dzieła dawnego mistrza jako połączeniu praktyki malarskiej i wiedzy o historycznych technikach. Autorka analizuje, jaką rolę odgrywają umiejętności i doświadczenie kopistki, jej znajomość dawnych traktatów oraz technologii stosowanych w epoce powstania oryginału, a także własne eksperymenty techniczne, w dążeniu do osiągnięcia możliwie najwierniejszej kopii. Istotnym zagadnieniem jest również próba uchwycenia ekspresji dzieła oraz odpowiedź na pytanie, czy bliższe oryginałowi rezultaty daje studiowanie stylu i sposobu prowadzenia pędzla mistrza, czy wykorzystanie nowoczesnych badań naukowych i metod instrumentalnych. Autorka podkreśla, że choć współczesne, nieniszczące badania technologiczne stale się rozwijają i pozwalają coraz dokładniej poznawać dzieła sztuki, sama wiedza naukowa nie jest wystarczająca i musi być uzupełniona praktycznym doświadczeniem, ponieważ badania konserwatorskie stanowią odrębną dziedzinę wobec samego procesu twórczego artysty.