Publikacja stanowi pogłębione studium funkcjonowania elit miejskich w Polsce centralnej w okresie międzywojennym, w którym Płock jako istotny ośrodek administracyjny, kulturalny i oświatowy Mazowsza został potraktowany jako reprezentatywny przykład pozwalający uchwycić szersze zjawiska społeczne zachodzące w prowincjonalnych miastach II Rzeczypospolitej. Autorka koncentruje się na analizie lokalnych elit jako ponadprzeciętnych jednostek odgrywających znaczącą rolę w życiu publicznym, podejmując próbę ukazania mechanizmów ich kształtowania się, funkcjonowania oraz wzajemnych relacji, ze szczególnym uwzględnieniem współistnienia dwóch odmiennych środowisk, czyli elity lokalnej silnie zakorzenionej w społeczności miasta oraz elity urzędniczej powiązanej z administracją państwową. Zakres chronologiczny pracy obejmuje lata 1918–1939, czyli okres istnienia II Rzeczypospolitej, z koniecznymi odniesieniami do wcześniejszych uwarunkowań historycznych, a bogata baza źródłowa pozwala autorce na przedstawienie wnikliwej analizy życia społecznego i struktur władzy na poziomie lokalnym, ukazując złożoność relacji między różnymi grupami wpływu w ówczesnej Polsce.