Głównym tematem książki są relacje architektury i elektryczności w latach około 1880–1940. Był to czas, w którym, szczególnie w Europie i Stanach Zjednoczonych, elektrycznością interesowali się pisarze, reżyserzy filmowi, czołowi artyści epoki. Elektryczność stanowiła również istotny temat debat architektonicznych. Była główną siłą napędową wielkich projektów infrastrukturalnych.

Z ważniejszych zagadnień omówionych w tej książce należy wymienić: „budowanie” za pomocą światła elektrycznego, włączenie elektryfikacji do politycznych programów modernizacyjnych, iluminacje wieżowców i wystaw światowych, oświetlenie masowych imprez, „elektryczne znaki reklamowe”. W publikacji przedstawiono również wpływ elektryczności na doświadczanie przestrzeni miejskiej, na odbiór świetlnego krajobrazu zelektryfikowanych metropolii.